02.12.12
Posted in Twentieth Century at 8:57 pm by لرد شارلون
والنتین سیلوستروف، آهنگساز و پیانیستِ اوکراینیی معاصر است. او برای سبک موسیقیی پست-مدرناش معروف است و عمدهی آثارش نئو-کلاسیک و پست مدرن محسوب میشوند. به گفتهی خودش “من موسیقی جدید نمینویسم. موسیقیی من پاسخای و بازتابای است از آن چه وجود دارد.”
در قطعهای که برایتان انتخاب کردهام، پیامآور، سیلوستروف متفکرانه یا شاید هم غرق در خیال، مسیری را در دنيای موتسارت میپیماید. آیا اين ‘پيامآور’ همان شخص رازآلودی است که کمی قبل از مرگ موتسارت بر آستان درش ظاهر شد و درخواست رکوئیم را داد؟
قطعه را الکسای لوبیموف به زيبايی اجرا کرده.
پيامآور از والنتين سیلوستروف، اجرای الکسی لوبیموف
منابع: ۱ ۲ منبع عکس
Valentin Silvestrov is a Ukrainian pianist and composer of contemporary classical music. He is perhaps best known for his post-modern musical style; some, if not most, of his works could be considered neoclassical and post-modernist. In his own words, “I do not write new music. My music is a response to and an echo of what already exists.”
In the selected work here, Silvestrov takes a thoughtful if tranced-out entry into the world of Mozart. Might this Messenger (Bote in German be the shadowy messenger who came to Mozart’s door, not long before the composer’s death, to request a requiem mass?
Der Bote (The Messenger) by Valentin Silvestrov- pianist: Alexei Lubimov
Sources:
1 2 painting
لينک دايم
12.17.11
Posted in Beethoven, Classical at 9:46 pm by لرد شارلون
اين شانس را دارم که تولد بتهوون را در زادگاهاش باشم و اجرای اگمونت، تريپل کنسرتو، سوناتهای پيانوی دو و سه، و کنسرتو پيانو پنجاش را با اجرای نوازندهگان خوب دنيا ببينم. و با اين که ديدن اجرای زنده لذت ديگری دارد، اما حيف است که خوانندهگان اين جا را لااقل در شنيدن تريپل کنسرتو شريک نکنم. مخصوصن که يکی از اجراهای بسيار خوب این قطعه است به رهبری يکی از بزرگترين رهبران قرن بيستم، هربرت فون کارایان و نوازندهگانی بینظير: ويولن آن سوفی موتر، چلوی یویو ما و پيانوی مارک زلتسر.
موومان اول
موومان دوم
موومان سوم
I’m lucky enough to be in the city he was born and listen to performances of his Egmont, Triple concerto, piano sonatas 2 and 3, and piano concerto no.5 on his birthday anniversary. Though listening to a piece is not as joyful as watching its live performance in concert hall, yet for Beethoven’t birthday, I share with you his Triple Concerto, performed in a brilliant way by Karajan as conductor, Anne Sophie Mutter violinist, Yo Yo Ma as cellist, and Mark Zeltser as the pianist.
1st Movement
2nd Movement
3rd Movement
لينک دايم
12.04.11
Posted in Beethoven, Classical at 7:01 pm by لرد شارلون
اگر کمترين علاقهای به موسيقی کلاسيک داشته باشيد، حتمن يک سری کارهای بتهوون را شنيدهايد. قسمتهايی از بعضی سوناتهای مشهورش برای پيانو و یا قسمتهايی از بعضی سمفونیهایش را. اگر علاقهمند جدیتری باشيد، قاعدتن تمام سمفونیها، سوناتهای پيانو، و بعضی اوورتورهایش را هم شنيدهايد. و اگر باز هم جدیتر باشيد، سوناتهای ویولن و چلو، واریاسونهایاش و تریوها و کوارتتهای زهی هم اضافه میشوند.
اما شايد کمتر کسی بداند که بتهوون کارهايی مثل تنظيمهای موسيقی فوکلور هم دارد. که هم تعدادشان کم نيست و هم بسیاریشان کارهای متأخر هستند. و این موضوع که این کارها کمتر شناخته شدهاند، به هیچ وجه به معنی کم ارزش بودنشان نيست. اين بار برایتان یکی از اين کارها را انتخاب کردهام.
قطعهای فولکلوریک سکاتلندی
O Marry, ye’s be clad in silk. Tenor: Timothy Robinson
If you have a minimum interest in Classical music, you’ve heard some of Beethoven’s works for sure. Some parts of his Piano Sonatas or some parts of his symphonies. If you are a more serious enthusiast you’ve most likely heard all his symphonies, Piano sonatas, or some of his Overtures. And if you’re even more serious, probably Violin and Cello sonatas, variations and string trios and quartets are also added to the list.
But probably not many know that Beethoven have works such as arrangements of folklore music. These are not few and also many of them are late works. And the fact that they are not that well known doesn’t mean at all that they are mediocre works.
This time I’ve chosen you one of these pieces. A Scottish folksong:
O Marry, ye’s be clad in silk. Tenor: Timothy Robinson
لينک دايم
11.12.11
Posted in Twentieth Century at 5:44 pm by لرد شارلون
ساموئل باربر (۱۹۱۰-۱۹۸۱)، آهنگساز آمريکايی اين بالاد را برای مسابقهی ون کلایبرن تصنیف کرد. او البته در آن دوره وضعيت مناسبای از نظر روحی نداشت و یک سال بر سر ساخت اين قطعه وقت صرف کرد. قطعهای که در نهايت آخرين کار پيانويی او شد.
بالاد اپوس ۴۶ به صورت ABA نوشته شده که دو قسمت اول و سوم حالتای رمزآلود دارند. و قسمت ميانی تند و نیازمند تکنيکای قابل توجه است.
شايد اين قطعه با اين ترکيب بالا و پايین و رمزآلود و طوفانیاش، برآيندی از زندهگی خود باربر در تنها چند سال قبل از مرگاش بتواند باشد.
بالاد اپوس ۴۶ از ساموئل باربر- پيانيست: ليليا بويادیيِوا
Samuel Barber (1910-1981), American composer, composed this Ballade for Van Cliburn competition. However he wasn’t in a fine period of his life and it took a year for him to finish the piece. The piece which eventually found out to be his last piano work.
Ballade op. 46 is formed in a ABA style, with the mysterious first and last parts. And a rapid and technically challenging middle part.
This piece with it’s up-down and mysterious-stormy composition, may be a summation of Barber’s own life, in just a few years before his death.
Ballade op.46, Samuel Barber, pianist: Lilia Boyadjieva
لينک دايم
01.24.11
Posted in Stravinsky, Twentieth Century at 10:25 pm by لرد شارلون
و بالاخره پس از غيبتای بسيار طولانی، باز هم اين جا مینويسم.
برای اين پست کوتاه، قطعهای از بالهی پتروشکا از استراوينسکی، نسخهی ۱۹۴۷ را برایتان انتخاب کردهام. ويژهگی جالباش که باعث شد من را سر ذوق بياورد و اين جا را به روز کنم، پلیريتميک بودناش است. يعنی همزمان دو ريتم مختلف را با هم میشنويم که هر کدام برای يکی از دو رقص همزمان هستند. يکی والس که سه ضربی است، برای عروسک بالرینا و ديگری مارشای زمخت، دو ضربی، برای عروسک بربر که با شهوت دنبال بالرینا است.
والس بالا است، با ترومپت و سازهای با صدای بالای ديگر و مارشِ اين عروسک سفاک، پايین.
قطعه توسط ارکستر آمستردام و به رهبری سر کالين ديويس اجرا شده است.
والس (بالرينا و بربر) از بالهی پتروشکا، نسخهی ۱۹۴۷ از ايگور استراوينسکی- اجرای ارکستر رويال آمستردام به رهبری سر کالين ديويس
After a very long time, I’ve decided to once again update this weblog.
For this short post, I’ve chosen a piece from Petrushka ballet by Igor Stravinsky, 1947 version. It’s interesting peculiarity is that it’s a poly-rhythmic piece. This means that we hear two different rhythms together where each of them are for one of the two simultaneous dances. ‘A Waltz (thus in 3 meter) for the puppet Ballerina, and a clumsy march in duple meter) for the crude puppet moor who lusts after her’. Waltz is high in trumpet and other high register instruments and the march for this brutish puppet is way down low in the texture.
Waltz (The Ballerina & The Moor) from Petrushka Ballet, version 1947 by Igor Stravinsky- Amsterdam Royal Orchestra conducted by Sir Colin Davis
منبع: دورهی ‘درک اصول موسيقی کلاسيک’ از پروفسور ريچارد فريدمن- کالج هورفورد
Source: ‘Understanding Fundamentals of Classical Music’ by Professor Richard Freedman- Haverford College.
لينک دايم
« Previous entries Next Page » Next Page »
