08.15.05
Posted in Classic Music Forms at 4:17 pm by علی
سونات ، از کلمه ایتالیایی و به معنای “صدادار(در مورد ساز)” گرفته شده است . واژه سونات زمانای متمایز کنندهی روایت سازی قطعهی موسیقی و معادل کلامای آن در فرم آواز بود . در اوایل قرن هفدهام دو نوع متمایز سونات وجود داشتند : سونات های کلیسایی که در کلیساها عموماً در چهار موومان با دو موومان آهستهتر اجرا میشدند و در مقابل آن سوناتهای مجلسی که اکثراً، سوییتهایی برای رقص بودند . امروزه سونات در صورت عمومی آن برای یک یا دو ساز نوشته میشود .البته فرم های دیگری هم وجود دارند به عنوان مثال سولو سوناتها گاهی شامل دو ساز میشوند که اولی برای سولیست و دومی برای همراهیکننده (کانتینو) است و نیز تریو سوناتها که برای دو سولیست و یک همراه هستند .
از اوایل قرن هجدهام سوناتهای سه موومانای مرسوم شدند . ابداع کننده این سبک کارل فیلیپ امانوئل باخ بود، ابداعای که در تمام دوره کلاسیک ادامه پیدا کرد . سونات های دو سازی که معمولاً برای صفحه کلید (بعدها پیانو) و ویولون بودند رایج شدند و این روش به زودی به سبک متداول سوناتنویسی تبدیل شد . سوناتهای پیانو و سوناتهای دو سازی با همراهی پیانو امروزه به فرم استاندارد تبدیل شدهاند .
از زمان باخ موومان اول سوناتها با سرعت آلگرو (سریع و شاداب) و در فرم سوناتای تصنیف میشوند . منظور از فرم سوناتای ، فرم استانداردی است که خود شامل چند بخش میشود . بخش اول معرفی است که نسبت به بقیهی ساختار آهستهتر نواخته میشود . سپس به بخش توصیفی اصلی میرسیم که تم و مایهی اصلی موومان را در خود دارد و شامل یکی دو تم متضاد در حالت و عموماً در دو کلید متفاوت میشود. بخش اصلی با یک حرکت انتقالی به بخش توسعهدهنده میرسد که در آن امکانات بافتی و هارمونیک اثرتوسعه داده میشود. سپس با اتتقالای دیگر به بخش جمعبندی نهایی میرویم که در آن تم اصلی در کلید تونیک بیان میشود. موومان بعد از فرم سوناتای معمولاً با سرعتی آهستهتر تصنیف میشود . موومان آخر معمول یک مینوئت یا واریاسونهایی بر تم اصلی است .
نمونه های قوی و کلاسیک سونات را می توان در آثاربتهوون و شوپن به خوبای دید . در اینجا می توانید به یکی ازسوناتهای بسیار زیبای شوپن (شماره 1، با اجرای ولادمیر اشکنازی) و یکی از سوناتهای پیانو ویولون بتهوون (شماره 4 ، “بهار” با اجرای ولادمیر اشکناری و ایژاک پرلمان) گوش کنید .
Sonata, as an Italian word, means “Sounded (musical instrument)”. Sonata was once used to emphasize the distinction between the Instrumental version of a piece of music and the verbal version in the form of a song. In the early 17th two distinct types of sonatas existed: “Church sonatas”, performed in the churches, usually in four movements, two of which were slower and “chamber sonatas” which were usually dance suites. Today, in general, Sonata is composed for one or two instruments; while other forms simultaneously exist, the examples of which are some solo sonatas written for two instruments, first for the soloist, the second for the continuo as an accompaniment. Trio sonatas also exist, for two soloists and one continuo.
Since the early 18th three movement sonatas began to become popular. The innovator of this style was Carl Philip Emanuel Bach. The invention which was retained all during the classic era. Duo sonatas for keyboard (piano afterwards) and violin were composed and this manner became the popular style in sonata composition. Solo piano sonatas and duo sonatas with piano accompaniment are nowadays the standard sonata composition form.
Since Bach, the first movement of the sonatas are composed in allegro tempo and in sonata form. By sonata form I mean a standard form, itself composed of different sections. The first section is the introduction, with slower pace in comparison to the others to the other sections. Next is the exposition, containing the main theme and material of the movement, including one or two contrasting themes usually in opposed keys. The main section proceeds to the development section where we have variations of the main theme and explorations of the harmonic and textural possibilities of the movement are introduced. By a transition we proceed to the final section, the conclusion, in which the main theme exists in the tonic key. The next movement of the sonata is written is a slower pace and the last is usually a minuet, scherzo or variations of the main theme.
Glorious and tremendous samples of the sonatas are among the masterpieces of Chopin and Beethoven. In here, you can listen to a sonata of
Chopin (No.1 by Vladimir Ashkenazy) and a violin – piano sonata of
Beethoven (no 4 “spring” by Ashkenazy and Itzhak Perlman) .
لينک دايم
08.05.05
Posted in Romanticism at 10:35 pm by لرد شارلون
نيکولو پاگانينی، بزرگترين نابغهی ويولن تمام اعصار. برخی بر اين عقيدهاند که نه تنها تاريخ ويولن، که تاريخ موسيقی به پيش از پاگانينی و پس از پاگانينی تقسيم میشود!
او باعث تکامل تکنيک ويولن نشد؛ ساز را به دورهای ديگر برد.
مردم نواختن او را چيزی فوق طبيعی میپنداشتند و حتی تصور میکردند او با شيطان ارتباطاتای دارد!
نيکولو در بيست و هفتام ِ اکتبر 1782 در جنوا به دنيا آمد. نبوغ او از سنين پايين مشخص بود و هر دوی استاداناش اعتقاد داشتند چيزی برای آموختن به او ندارند. هنگامی که بسيار جوان بود، سفرهایاش به دور ايتاليا را آغاز کرد و بسيار زود به شهرت فراوان رسيد. اما علاقهی وافر او به قمار و زنان باعث به خطر افتادن سلامت شکننده و شهرتاش شد. از 1801 تا 1804 تنها گيتار نواخت، ولی در 1805 دوباره نواختن ويولن را با کنسرتهايی دور اروپا آغاز کرد.
اين اعتقاد وجود داشت که خسيس است، ولی هنگامای که تنها دو سال پس از ورشکستهگیی قمارخانهاش، مبلغ بيست هزار فرانک به هکتور برليوز (يک آهنگساز مشهور فرانسوی است) بخشيد، اين عقيده به طور کامل از بين رفت. با اين که پول زيادی را خرج زنان و قمار میکرد، با اين وجود دو ميليون لير برای پسرش به ارث گذاشت.
پاگانينی دشواریهای بسياری در قطعاتاش به وجود میآورد و آنگاه سعی میکرد بر آنها فائق آيد.
به عنوان آهنگساز به هيچ سبکای تعلق نداشت و البته دنبالهروی هم نداشت. با اين وجود کارهایاش بسياری آهنگسازان را تحت تأثير قرار داد چنانچه به عنوان مثال ليست، شومان، برامس و راخمانينف قطعاتای بر مبنای تمها و قطعات او ساختهاند.
او در بيست و هفت می هزار و هشتصد و چهل در نيس، فرانسه درگذشت.
اينجا میتوانيد به اولين و آخرين کاپريسهای او گوش کنيد. که اين آخری توسط يهودی منوهين، يکی از بزرگترين ويولنيستهای قرن بيستام، اگر نه که بزرگترين، نواخته شده است.
Niccolo Paganini, the most ingenious violinist of all time. Some believe that not even violin history, but music history is divided to before Paganini and after Paganini!
He didn’t evolve the violin technique; he moved the instrument to another era.
People thought of his playing as some thing super natural and even thought of him to have connections with the Devil!
Niccolo was born in Geneo on 27th of October 1782. His mastermind was apparent from his very early ages and both of his teachers believed that they didn’t have anything to teach him. He started his journeys around Italy when he was very young, and soon was famed highly. But his high interest in gambling and women indisposed his shaky health and also celebrity. From 1801 to 1804 he just played guitar, but started playing violin from 1805 all around the Europe, again.
He was known to be stingy, but this belief vanished completely when he gave about twenty thousand franks to Hector Berlioz (he is a famous French composer) just two years after bankruptcy of his gambling club. Though he spent a lot of money on women and in gambling, yet he left about two million Liras for his son.
Paganini made a lot of complexities in his pieces and then tried to overcome them. As a composer he didn’t belong in any style, and he didn’t have any followers too. Yet his works influenced many composers as for example Liszt, Schumann, Brahms and Rachmaninov have pieces directly on his themes and pieces.
He died on 27th of May 1840 in Nice, France.
Here you can listen to his first and last Capriccios. The latter one played by Yehudi Menuhin, which is one of the greatest violinists of the 20th century, if not the greatest.
Capriccio number 1
Capriccio number 24
لينک دايم