08.15.05
سونات
Sonata
سونات ، از کلمه ایتالیایی و به معنای “صدادار(در مورد ساز)” گرفته شده است . واژه سونات زمانای متمایز کنندهی روایت سازی قطعهی موسیقی و معادل کلامای آن در فرم آواز بود . در اوایل قرن هفدهام دو نوع متمایز سونات وجود داشتند : سونات های کلیسایی که در کلیساها عموماً در چهار موومان با دو موومان آهستهتر اجرا میشدند و در مقابل آن سوناتهای مجلسی که اکثراً، سوییتهایی برای رقص بودند . امروزه سونات در صورت عمومی آن برای یک یا دو ساز نوشته میشود .البته فرم های دیگری هم وجود دارند به عنوان مثال سولو سوناتها گاهی شامل دو ساز میشوند که اولی برای سولیست و دومی برای همراهیکننده (کانتینو) است و نیز تریو سوناتها که برای دو سولیست و یک همراه هستند .
از اوایل قرن هجدهام سوناتهای سه موومانای مرسوم شدند . ابداع کننده این سبک کارل فیلیپ امانوئل باخ بود، ابداعای که در تمام دوره کلاسیک ادامه پیدا کرد . سونات های دو سازی که معمولاً برای صفحه کلید (بعدها پیانو) و ویولون بودند رایج شدند و این روش به زودی به سبک متداول سوناتنویسی تبدیل شد . سوناتهای پیانو و سوناتهای دو سازی با همراهی پیانو امروزه به فرم استاندارد تبدیل شدهاند .
از زمان باخ موومان اول سوناتها با سرعت آلگرو (سریع و شاداب) و در فرم سوناتای تصنیف میشوند . منظور از فرم سوناتای ، فرم استانداردی است که خود شامل چند بخش میشود . بخش اول معرفی است که نسبت به بقیهی ساختار آهستهتر نواخته میشود . سپس به بخش توصیفی اصلی میرسیم که تم و مایهی اصلی موومان را در خود دارد و شامل یکی دو تم متضاد در حالت و عموماً در دو کلید متفاوت میشود. بخش اصلی با یک حرکت انتقالی به بخش توسعهدهنده میرسد که در آن امکانات بافتی و هارمونیک اثرتوسعه داده میشود. سپس با اتتقالای دیگر به بخش جمعبندی نهایی میرویم که در آن تم اصلی در کلید تونیک بیان میشود. موومان بعد از فرم سوناتای معمولاً با سرعتی آهستهتر تصنیف میشود . موومان آخر معمول یک مینوئت یا واریاسونهایی بر تم اصلی است .
نمونه های قوی و کلاسیک سونات را می توان در آثاربتهوون و شوپن به خوبای دید . در اینجا می توانید به یکی ازسوناتهای بسیار زیبای شوپن (شماره 1، با اجرای ولادمیر اشکنازی) و یکی از سوناتهای پیانو ویولون بتهوون (شماره 4 ، “بهار” با اجرای ولادمیر اشکناری و ایژاک پرلمان) گوش کنید .
Since the early 18th three movement sonatas began to become popular. The innovator of this style was Carl Philip Emanuel Bach. The invention which was retained all during the classic era. Duo sonatas for keyboard (piano afterwards) and violin were composed and this manner became the popular style in sonata composition. Solo piano sonatas and duo sonatas with piano accompaniment are nowadays the standard sonata composition form.
Since Bach, the first movement of the sonatas are composed in allegro tempo and in sonata form. By sonata form I mean a standard form, itself composed of different sections. The first section is the introduction, with slower pace in comparison to the others to the other sections. Next is the exposition, containing the main theme and material of the movement, including one or two contrasting themes usually in opposed keys. The main section proceeds to the development section where we have variations of the main theme and explorations of the harmonic and textural possibilities of the movement are introduced. By a transition we proceed to the final section, the conclusion, in which the main theme exists in the tonic key. The next movement of the sonata is written is a slower pace and the last is usually a minuet, scherzo or variations of the main theme.
Glorious and tremendous samples of the sonatas are among the masterpieces of Chopin and Beethoven. In here, you can listen to a sonata of Chopin (No.1 by Vladimir Ashkenazy) and a violin – piano sonata of Beethoven (no 4 “spring” by Ashkenazy and Itzhak Perlman) .
Asma, نوشته:
August 21, 2005 at 6:44 am
Dear Ali Hi:) I Don’t know Why My first comment isn’t there:(
I Just want to say that’s really good text:) How Much time U spent for uploading this Musics!
Ali, نوشته:
August 21, 2005 at 5:20 pm
Hello Dear Asma .
Thanx for your nice , promoting comment .
really appreciate that and thank you for your attention .