08.28.06

چايکوفسکی-از سمفونی پنج
Tchaikovsky-from 5th Symphony

Posted in Music Night, Romanticism at 6:00 pm by لرد شارلون

فکر کردم که شايد به‌تر باشد اين‌جا را واقعن به يک وبلاگ تبديل کنم. فرم‌ای که تا به حال پيش گرفته‌ايم، بيش‌تر شبيه ويکی است تا وبلاگ. اين تغيير البته چندان برای‌ام راحت نيست، مخصوصن که دوست دارم دوره‌ی کنسرتوها را تمام کنم و بعد بروم سراغ يک سری ديگر.
احتمالن يک کار واجب برای موزيکولونيا، راه‌اندازی يک ويکی است. کاری که تقريبن انجام شد، ولی به خاطر نداشتن وقت و تنبلی و ساير موارد به تأخير افتاده است.
مسأله‌ی مهم ديگر برای موزيکولونيا اين است که اين وبلاگ تخصصی است و تخصصی هم نيست! يعنی از اين نظر که تنها به يک موضوع خاص می‌پردازد، وبلاگ‌ای تخصصی است، تنها اختصاص دارد به موسيقی کلاسيک. اما به صورت تخصصی به اين کار نمی‌پردازد. يعنی نوشته‌های‌اش برای عموم نوشته می‌شوند و نه از ديد و قلم يک اهل فن موسيقی.
برای همين به نظرم می‌رسد که بد نيست پست‌هايی که آهنگ‌ای برای آپلود دارند و نوشته‌ای به صورت وبلاگ‌ای، به موزيکولونيا راه بيابند. از طرف‌ای شخصی‌تر می‌شود، شارلونی‌تر می‌شود (و البته بقيه‌ی دوستان‌تر هم!)، به ظاهر اين خوب نيست، ولی چون به هر صورت موسيقی‌ای دارد برای گوش دادن، می‌توان از اين جنبه‌اش گذشت.
حالا چه طور شد که اين تصميم را گرفتم؟ سمفونی پنج چايکوفسکی را گوش می‌کردم، آخرين موومان‌اش، موومان چهارم، آن ميزان‌های آخر قطعه، بسيار شوق‌انگيز و نشاط آور بود، دوست داشتم شما را هم شريک کنم. ولی مشخصن در برنامه و روال معمول موزيکولونيا نبود، بنابراين برنامه را تغيير دادم!
اميدوارم يک زمان‌ای اين سمفونی را، يا لااقل قسمت‌های مورد علاقه‌ام از آن را اين جا بگذارم. مخصوصن موومان دوم‌اش را بسيار دوست دارم و بيش‌تر قسمت آندانته آن را. تم‌ای جاودانه دارد. از آن احساسات‌ای است که تنها با موسيقی قابل بيان است.
اين جا البته تنها يک پنج‌ام آخر موومان آخر را قرار داده‌ام. مارش‌ای بسيار زيبا است. تا جايی که می‌دانم، چايکوفسکی سمفونی پنج‌ام خود را حول موضوع سرنوشت نگاشته است. اين موضوع‌ای بوده که سمفونی چهارم را هم با تفکر به آن خلق کرده بوده است. صحبت در مورد چرايی آن باشد برای زمان‌ای ديگر، هر چند شايد با خواندن زنده‌گی او، شواهدی به دست بياوريد.
اين مارش، به نظرم به نوع‌ای همان تم موومان نخست است. تم‌ای که آن جا به تيره‌گی رنگ‌‌آميزی شده، ولی اين جا و در آخر سمفونی به مارش‌ای شاد و کوبنده تبديل می‌شود. موومان اول سمفونی با کلارينت‌ها آغاز می‌شود، صدايی گرفته، غم‌بار و تاريک. شايد می‌خواهد غم حاصل از سرنوشت افسون‌گر را بيان کند. اما در نهايت و در پايان موومان آخر، سرنوشت را پذيرفته و به شادی می‌پردازد. شايد هم اين گونه بتوان تفسيرش کرد که به نظر آهنگ‌ساز، سرنوشت بشر در پايان با شادی عجين خواهد بود. البته اين نظر من است. دوست دارم نظر بقيه را هم بدانم. و فکر می‌کنم ديگر اين بار بتوانيد نظر بدهيد!
با اين چيزها که نوشتم، ديدم لازم است آن قسمت آغازين موومان نخست را هم بگذارم. توجه کنيد که هيچ کدام از دو فايل، موومان‌های کامل‌ای نيستند، خيلی هم ناقص‌اند!
قسمت آغازین موومان اول سمفونی پنج چایکوفسکی، به رهبری هربرت فون کارایان، ارکستر فیلارمونیک وین: داونلود 4486969 بایت
قسمت پایانی موومان چهارم سمفونی پنج چایکوفسکی، به رهبری هربرت فون کارایان، ارکستر فیلارمونیک وین: داونلود 2371465 بایت

Permalink