در ادامه بررسی فرم‌های کلاسیک، به بررسی پریلود می‌پردازیم.
پریلود معمولا قطعه‌ای کوتاه و بدون فرم یا سازمان خاص است که ممکن است به عنوان مقدمه‌ای برای قطعات طولانی‌تر و مفصل تر بعدی بکار رود. بسیاری از پریلودها الگوی ملودیک یا ریتمیک غالبی دارند که در طول فطعه تکرار می‌شوند و معمولا هم فرم بداهه دارند. گاهی اوقات به اورتورها و مخصوصا اورتورهای اپرایی و اوراتوریوها هم پریلود گفته می‌شود.

اولین پریلودها را نوازندگان لوت در دوران رنسانس می‌نواختند. پریلودهای آنها اکثرا معرفی کوتاهی برای قطعات اصلی یا موومان‌های بعدی بودند. آنها برای شناخت وضعیت آکوستیک محل اجرا هم از این قطعات استفاده می‌کردند.پریلودهای صفحه‌کلیدی برای اولین بار در قرن 17 در فرانسه ساخته شدند. پریلودهای بدون میزان که در آنها کشش نت‌ها به عهده نوازنده گذاشته می‌شد برای سوییت‌های هارپسیکورد نوشته شدند. لوییس کوپرین( 1626-1661)اولین کسی بود که دست به این ابداع زد.سنت نگارش پریلودهای هارپسیکوردی تا نیمه قرن 18 توسط آهنگ‌سازان زیادی ادامه داشت.

نگارش پریلود در آلمان در قرن 17 منجر به وجود آمدن فرم چند قسمتی خاصی مانند توکاتا*‌های صفحه‌کلیدی شد. پریلودهایی که توسط آهنگ‌سازان شمال آلمان تصنیف می شدند شامل پاساژهای بداهه هم بودند. در نیمه دوم قرن 17 بود که آهنگ‌سازان آلمانی شروع به نگارش پریلودها و فوگ‌ها (ویا توکاتا‌ها) به صورت جفت به جفت در گام‌های یکسان و پیاپی کردند.جان پاچابل 1653-1706)) یکی از اولین پایه گذاران این سنت بود. Well-Tempered Clavier باخ تاثیر شگرفی بر آهنگ‌سازان بعدی گذاشت و بسیاری را تشویق به نوشتن پریلود در مجموعه‌های 12 یا 24 تایی به قصد استفاده ازهمه گام‌های ماژور و مینور کرد. شوپن در اپوس 28 خود، 24 پریلود نوشت که این فرم را به طور کلی از حالت آغازگونه و معرفی‌ کننده خود خارج کرد. آهنگ‌سازان بعدی هم پریلود را به عنوان یک فرم مستقل مورد توجه قرار دادند که یکی از مهمترین آنها دو کتاب پریلودهای امپرسیونیستی از دبوسی است.
پریلود مورد توجه آهنگ‌سازان قرن بیستمی به خصوص زمانی که سوییت‌هایی با الهام از موسیقی باروک می‌نوشتند هم بود. از این دست کارها می‌توان به آرامگاه کوپرین (Le Tombeau de Couperin) از راول و سوییت پیانو از شوﺋنبرگ اپوس 25 که هر دو با پریلودهای آغاز کننده شروع می‌شوند نام برد.
در اين جا، دو پريلود، از راخمانينف، با اجرای ولاديمير اشکنازی برای شما انتخاب کرده‏ايم
پريلود اپوس 32، شماره 6، با حجم 1379455 بايت
و پريلود اپوس 32، شماره 10، با حجم 5843527 بايت.

*قطعه‌ای غالبا پیانویی است که بیشتر بر روی مهارت نوازنده تکیه دارد.
منبع : ویکی‌پدیا.

*Dear English readers can refer to the entry for prelude in wikipwdia. The Farsi text is an abridged translation of that entry. The selected pieces for this post are two preludes by Rachmaninoff, performed by Vladimir Ashkenazy.
Prelude op.32, no6. File size: 1,379,455 bytes
and Prelude op.32, no.10. File size: 5,843,527 bytes