07.18.06
Posted in Chopin, Romanticism at 3:23 am by لرد شارلون
برسوز در لغت به معنی لالايی است، بنابراين جای تعجبای ندارد که برسوزها، قطعاتای به اين اندازه دوستداشتنی و زيبا باشند. هر دوی برسوزهای شوپن و فوره جزو مورد علاقههای من هستند. شوپن به عنوان آهنگسازی که تقريباً تمام کارهایاش را برای پيانو نوشته، بیشک بتای برای پيانيستها و عاشقان پيانو است، در نتيجه واقعاً سخت است که بگويی کدام کارش را بيشتر دوست داری. ولی با اين که خيلی سخت است، برسوزش را انتخاب میکنم، لااقل برای اين فستيوال. تنها چشمهایتان را ببنديد و رويا خودش میآيد ;)
نوازندهاش هم البته ولاديمير اشکنازی است. حجم فايل: 3682279 بايت
Berceuse means lullaby, so no surprise that Berceuse pieces are such lovely, beautiful pieces. Both Chopin’s and Faure’s berceuses are among my favorites. Chopin as a composer who’s written nearly all of his works for the piano is undoubtedly an idol for most of the pianists, and piano lovers, so it’s really hard to say which of his works is your most favorite, but though very difficult, I choose his
Berceuse, at least for this festival. Just close your eyes and dream will come itself ;)
By the way, the pianist is Vladimir Ashkenazy, and the file size is: 3682279 bytes
لينک دايم
03.22.06
Posted in Chopin, Romanticism at 2:36 am by لرد شارلون
سال نو کلی مبارک و از اين حرفها. به عنوان عيدی، جناب لرد برایمان دو تا قطعهی خوشگل(!) انتخاب کردهاند. اولای بهار، از شوپن و دومای قسمت اول از کاپريس اسپانيول از نيکلای ريمسکی کورساکف.
خوش بگذرد. هورا…. هيرا!
Twenty first of March is the first day of the spring and is NowRooz (New-Day) in Iran (and many other countries), and of course, the first day of our New Year. So, Happy New Year. I wish all a wonderful year. As for the new year’s present, you can download two lovely pieces. The first one is Spring from Chopin. And the second is the first part of Capriccio Espagnol from Nikolai Rimsky Korsakov.
لينک دايم
01.25.06
Posted in Chopin, Concertos, Romanticism at 3:17 am by لرد شارلون
شوپن دو کنسرتو پيانوی خود را هنگامای نوشت که تنها حدود بيست سال سن داشت. کنسرتوی شمارهی دوی خود را در هزار و هشتصد و بيست و نه، هنگامای که تنها نوزده سال داشت آغاز کرد و سال بعد به پايان برد. برخلاف شمارهگذاریاش، اين کنسرتو را ابتدا تصنيف کرد و کنسرتوی شمارهی يک را تابستان بعد نگاشت.
در هزار و هشتصد و بيست و نه، هنگامای که نوزده ساله بود، سفری به وين داشت و توجه بسياری را با کارهایاش که به شدت لحن لهستانای داشتند برانگيخت. کنسرتو در فا مينور را در اين سفر آغاز کرد و هنگامای که به لهستان بازگشت بر روی آن متمرکز شد تا تماماش کند.
با وجود بیتجربهگی نسبی آهنگساز، کنسرتوهایاش بسيار خارقالعاده هستند، از اين جهت که موسيقیاش را شخصی و منحصر به فرد نمايش میدهند و به راحتی قابل شناسايی است. کنسرتوهای شوپن کاملاً از آن چه از استادان پيش از او میشنويم متفاوت هستند. پرسش و پاسخهايی که بين ارکستر و ساز سولو از موزارت شروع شدند و در بتهوون به درجهی بالايی از زيبايی رسيند در اين جا يافت نمیشوند. موومان نخست با يک مقدمهی ارکستری با صلابت و نمونهی اين فرم آغاز میشود، اما به محض اين که پيانو وارد میشود، شخصيت شوپن به عنوان شاعر پیانو به يکباره ظاهر میشود.
در این جا موومانهای دوم و سوم را برایتان قرار دادهام که داونلود کنید.
شوپن به یکی از دوستاناش نوشت که قسمت آداجیوی آن را تحت تأثیر احساسات شدید برای کنستانتینا گلادووسکا، یکی از شاگردان آواز در کنسرواتوار، نگاشته “که رویایاش را میبینم”. موومان پايانای، به يکی از رقصهای ملی لهستانای، مازورکا، مربوط میشود. فرمِ رقصای که شوپن به صورتای شگفتانگيز به انحصار خودش درآورده است. مازورکای سنتی از سه ضرب تشکيل شده است که در ضرب دوم يا سوم با تأکيد همراه میشود (هنگام رقص، تأکيد با ضربهی پاشنهی پا نشان داده میشود). اين موومان، روندو با چندين تم تند و تيزِ متقابل در فرم مازورکا است، که در پايان قطعه به صورتای مهيج به پايان میرسد.
اين پست يک سورپرايز و يک سخاوتمندی از طرف لرد و علی، دوستام و نويسندهی ديگر اين وبلاگ، است چرا که سه اجرای مختلف از موومان سوم را آپلود کردهايم! میتوانستيم به جای آن، کل قطعه را آپلود کنيم، ولی آيا فکر نمیکنيد آن کار بر خلاف کپی رايت بود؟
پس، شما میتوانيد موومان دوم و سوم را را با اجرای اسوياتوسلاو ريختر به همراه ارکستر سمفونی شوروی به رهبری يوگنی سوتلانف و موومان سوم با اجرای ولادیمیر اشکنازی داونلود کنيد. این یکی هم که موومان سوم است، متأسفانه جزئياتاش را ندارم، حتی نوازندهاش را!
منبع
Chopin wrote his two Concerto Pianos when he was just about twenty. He started writing his concerto piano no.2 in 1829 when he was just nineteen and finished it the following year. Despite the numbering this was his first concerto and Piano Concerto no. 1 was written the next summer.
In 1829, at the age of nineteen, Chopin went to Vienna and attracted a great deal of attention with his overtly Polish works. He began the F-minor concerto on this trip and when he returned to Poland, he concentrated on finishing the piece.
Despite the young composer’s relative inexperience, his concertos are extraordinary in that special way that makes his music personal and immediately identifiable. His concertos are completely different from what we hear from previous masters. Questions and answers between solo instrument and the orchestra started from Mozart and reached a high degree of beauty in Beethoven’s, aren’t found here. The opening movement begins with a series of typical concerto gambits, but when the Piano enters, Chopin’s personality at once takes over.
Here I’ve chosen second and third movements for you to download. Chopin wrote to a friend that his Adagio (second movement) had been inspired by tender feelings for one Constantia Gladkowska, a vocal student at the Warsaw Conservatory, “whom I dream of”. The finale, is related to that Polish country dance, the Mazurka, that Chopin made so wonderfully his own. The traditional mazurka was in triple time accompanied by strong accents on the second or third beat (when danced, the accents are reinforced by a strong tap of the heel). This movement is a rondo with several sharply contrasting themes in mazurka style, closing with a dramatic coda.
This post is a surprise and a generosity from Lord and my friend and co-author of this weblog, Ali as we have uploaded three different performances of the third movement! We could have uploaded the whole piece instead, but don’t you think that would be against copy right law?
So, here you can download second and third movements performed by Sviatoslav Richter as the pianist with USSR Symphony Orchestra conducted by Yevgeny Svetlanov, and the third movement by Vladimir Ashkenazy as the pianist. And this last one, third movement again, which I don’t have its details or even solo pianist, unfortunately!
Reference
لينک دايم