ساموئل باربر (۱۹۱۰-۱۹۸۱)، آهنگ‌ساز آمريکايی اين بالاد را برای مسابقه‌ی ون کلایبرن تصنیف کرد. او البته در آن دوره وضعيت مناسب‌ای از نظر روحی نداشت و یک سال بر سر ساخت اين قطعه وقت صرف کرد. قطعه‌ای که در نهايت آخرين کار پيانويی او شد.
بالاد اپوس ۴۶ به صورت ABA نوشته شده که دو قسمت اول و سوم حالت‌ای رمزآلود دارند. و قسمت ميانی تند و نیازمند تکنيک‌ای قابل توجه است.
شايد اين قطعه با اين ترکيب بالا و پايین و رمزآلود و طوفانی‌اش، برآيندی از زنده‌گی خود باربر در تنها چند سال قبل از مرگ‌اش بتواند باشد.
بالاد اپوس ۴۶ از ساموئل باربر- پيانيست:‌ ليليا بويادیيِوا

Samuel Barber (1910-1981), American composer, composed this Ballade for Van Cliburn competition. However he wasn’t in a fine period of his life and it took a year for him to finish the piece. The piece which eventually found out to be his last piano work.
Ballade op. 46 is formed in a ABA style, with the mysterious first and last parts. And a rapid and technically challenging middle part.
This piece with it’s up-down and mysterious-stormy composition, may be a summation of Barber’s own life, in just a few years before his death.
Ballade op.46, Samuel Barber, pianist: Lilia Boyadjieva

After a very long time, I’ve decided to once again update this weblog.
For this short post, I’ve chosen a piece from Petrushka ballet by Igor Stravinsky, 1947 version. It’s interesting peculiarity is that it’s a poly-rhythmic piece. This means that we hear two different rhythms together where each of them are for one of the two simultaneous dances. ‘A Waltz (thus in 3 meter) for the puppet Ballerina, and a clumsy march in duple meter) for the crude puppet moor who lusts after her’. Waltz is high in trumpet and other high register instruments and the march for this brutish puppet is way down low in the texture.
Waltz (The Ballerina & The Moor) from Petrushka Ballet, version 1947 by Igor Stravinsky- Amsterdam Royal Orchestra conducted by Sir Colin Davis

Source: ‘Understanding Fundamentals of Classical Music’ by Professor Richard Freedman- Haverford College.

گئورگی واسيليويچ سويريدوف در 1915 در شهر فاتژ از امپراطوری روسيه‏ی آن زمان به دنيا آمد. استعدادش در موسيقی خيلی زود و با يادگيری نواختن ساز بالالايکا تنها از طريق شنيدن آشکار شد. به همين واسطه به ارکستر محلی موسيقی فولکلور روس راه يافت. با توصيه‌ی آموزگارش در 1932 به لنين‌گراد رفت و در کالج مرکزی موسيقی لنين‌گراد، پيانو آموخت. و از 1936 تا 1941 در کنسرواتوار لنين‌گراد زير نظر ريازانوف و شوستاکويچ آموزش ديد.
موسيقی سويريدوف نئورومانتيک محسوب می‌شود. آثار سال‌های آغازين کارش پيرو موسيقی رومانتيک‌اند که پاره‌ای از آن‌ها بر پايه‌ی اشعاری از نويسنده‌گان انگليسی چون شکسپير و رابرت برنز ساخته شده‌اند. در سال‌های بعد اما، آگاهانه شخصيت موسيقی‌اش روسی شد.
با اين که او در غرب چندان شناخته شده نيست، اما در روسيه چه از طرف مردم و چه منتقدان، استقبال فراوان‌ای از کارهای‌اش صورت گرفت و از محبوبيت بالايی سود می‌برد. چنان‌چه حتی موسيقی آوانت-گاردش برای فيلم “زمان، به جلو” به عنوان موسيقی بخش خبری اصلی اتحاد جماهير شوروی انتخاب شد.
سويريدوف در پنج ژانويه‌ی 1998 در مسکو بر اثر سکته‌ی قلبی درگذشت.
در اين‌جا يکی از قطعات بسيار محبوب‌اش، عاشقانه (Romance) را که از مجموعه‌ای از کارهای ارکستری‌اش به نام طوفان برف (Snow-storm) بر اساس داستان‌ای از پوشکين به همين نام ساخته شده برای‌تان انتخاب کرده‌ام.
عاشقانه از گئورگی سويريدوف، ارکستر سمفونيک بزرگ راديو و تلويزيون اتحاد جماهير شوروی به رهبری ولاديمير فدوسيئف (Vladimir Fedoseev) اندازه‌ی فايل: 5413255 بايت
دو ويدئوی زير در يوتيوب را هم توصيه می‌کنم.
زوج النا والووا و اولگ واسيليف، قهرمانان اسکيت روی يخ جهان در سال 1988 که همراه با اين قطعه (در ترکيب با Final Count Down) برنامه‌ای فوق‌العاده اجرا می‌کنند. کيفيت صدا البته ايراد دارد.

هجده سال بعد، زوج تاتيانا توتميانينا و ماکسيم مارينين با اين قطعه (و همين تنظيم که برای‌تان انتخاب کرده‌ام) در مسابقات قهرمانی اروپا در ليون. جالب اين که مربی‌شان، اولگ واسيليف است.

آروو پرت (Arvo Pärt)، يازده سپتامبر 1935 در شهر پايد استونی زاده شد. از هفت ساله‌گی به تحصيل موسيقی پرداخت و در چهارده يا پانزده ساله‌گی اولين قطعات خود را به وجود آورد. با اين که در زمان تولد او، استونی کشوری مستقل بود، اما برای بيش از نيم قرن بعد، جزو شوروی به حساب می‌آمد و به همين دليل، در اين مقطع تأثير بسيار کمی از موسيقی خارج از اتحاد جماهير شوروی پذيرفت.

تصنيفات پرت به دو دوره تقسيم می‌شوند. Read the rest of this entry »

خوب، من از يک حالت کلافه و خسته، به يک مد شاد و شنگول تغيير وضعيت داده‌ام و واقعن حيف‌ام آمد که يک شب موسيقی بر پا نکنم. مخصوصن که يک قطعه‌ی حسابی خوش‌حال هم انتخاب کرده‌ام.
گريگوراش دينيکو (سه آوريل 1889- 28 مارس 1949)، نوازنده‌ی ويولن و آهنگ‌ساز رومانيای بود که اصليت‌اش به کولی‌ها بر می‌گردد. او بيش‌تر به خاطر قطعه‌ی نمايش‌اش، “هورا استکاتو” مشهور است که من هم همين قطعه را برای‌تان انتخاب کرده‌ام. البته دينيکو اين قطعه را برای ويولن نوشته، ولی اجرايی که من انتخاب کرده‌ام، برای دو پيانو است!
نوازنده‌گان، ولی استويانووا و ايليا توشف هستند. اين دو پيانيست که رابطه‌ی همسری‌شان هم در درک متقابل‌شان از هم بی‌تأثير نيست، قطعات بسياری را به صورت دو پيانو و پيانو چهاردستی به زيبايی اجرا کرده‌اند.
داونلود کنيد، هورا استکاتو از دينيکو را با اجرای زوج پيانوی توشف، با حجم 1783017 بايت.

As I’ve moved from a bad mood to a good one, I just couldn’t resist sharing this happiness with others! And so I’ve chosen a very happy! piece for you.
Grigoraş Dinicu (April 3, 1889 – March 28, 1949), was a Romanian violinist and composer, with gypsy ethnicity. He’s mostly famous for his violin showpiece, “Hora Staccato” and I’ve chosen exactly this piece, but with this difference with the original version that my record is arranged for two pianos!!
Pianists, Vely Stoyanova and Ilia Tosheff, play pieces for two pianos and 4-hands piano brilliantly.
Download Hora Staccato from Dinicu, for two pianos, played by Tosheff piano duo, with a file size of 1783017 bytes.